Een jaar geleden krijg we de vreselijke mededeling dat mijn vader lymfklierkanker (non hodgkin) heeft. De wereld staat dan voor ons totaal op zijn kop. Het gaat een tijd lang goed gelukkig, tot 5 weken geleden. Mijn vader krijgt koorts en wordt ernstig ziek. Hij wordt direct opgenomen in het ziekenhuis maar de medicijnen slaan niet aan en in die weken gaat de conditie nog verder achteruit. De verpleegkundigen en de behandelend arts van het ziekenhuis vernemen dat mijn vader een grote wens heeft, na vijf weken vechten tegen de ziekte, een keer een dag naar huis te kunnen. Maar zelf heeft mijn vader wel in de gaten dat het niet mogelijk is als hij zo ziek is. Een verpleegkundige van het Bethesda ziekenhuis in Hoogeveen vertelt ons over Stichting Ambulance Wens en neemt contact op met de Stichting om mijn vaders wens uit te laten komen. De volgende dag was het al geregeld.
De lieve vrijwilligers Mariet (verpleegkundige) en Peter (ambulance chauffeur) kwamen er zelfs al vroeg in de ochtend voor uit Rotterdam. De vrijwilligers van Stichting Ambulance Wens waren zo lief voor mijn vader. Een dag weer in de vertrouwde sfeer van thuis doet hem goed. En als gezin zijn we die dag weer bij elkaar. Het is bijzonder te zien dat iemand kan genieten van iets dat zo simpel lijkt. Maar zonder jullie niet te realiseren was. Toen we Peter en Mariet bedankten, zei Mariet: ‘Ik heb mijn bedankje al gehad, kijk maar naar de stralende lach op je vaders gezicht’. Het was een bijzondere dag om nooit meer te vergeten!
Bedankt daarvoor. Fam. Sterenburg