Onze vrijwilligers
Dat is het aantal mensen dat zich op dit moment vrijwillig inzet voor Stichting Ambulance Wens. 351 mensen die in hun eigen tijd, naast hun werk, gezin en alles wat een leven vraagt, klaarstaan voor een onbekende. Voor iemand die nog één keer naar zee wil. Naar huis. Naar een familielid dat hij of zij al jaren niet heeft gezien.
Zonder hen kunnen wij niets.
De charme van de keukentafel
Stichting Ambulance Wens begon in 2007 aan een keukentafel in Rhoon. Daar bedachten Kees Veldboer sr., destijds ambulancechauffeur in Rotterdam, en zijn vrouw Ineke, verpleegkundige, dat een laatste wens van iemand die niet meer zelfstandig kan reizen, toch mogelijk moet zijn. Vanaf dat eerste jaar al vervulden wij wensen voor patiënten uit heel Nederland.
Bijna twintig jaar later zijn wij dat nog steeds: een landelijke stichting die wensen vervult voor patiënten in heel Nederland. Sommige van onze vrijwilligers staan al sinds dat eerste jaar voor ons klaar. Zij rijden, verzorgen, ondersteunen en denken mee, vanaf de tijd dat alles nog gewoon thuis aan de keukentafel werd geregeld. Anderen kwamen later, ieder met zijn of haar eigen verhaal en achtergrond. Wat hen verbindt is een sterk familiegevoel binnen de stichting. Vrijwilligers, medewerkers en bestuur kennen elkaar, ondersteunen elkaar en staan voor elkaar klaar.
Dat familiegevoel zit ook in onze manier van werken. Bijna iedere wens, waar in Nederland die ook plaatsvindt, begint en eindigt bij ons in Rhoon. Onze ambulances vertrekken daar ‘s ochtends, gaan ergens in het land op pad voor een patiënt, en komen aan het eind van de dag weer terug. Soms gaat een verpleegkundige rechtstreeks naar de wenslocatie, maar meestal start de dag samen op kantoor.
En de keukentafel? Die is er ook nog steeds. Niet meer die kleine uit 2007, maar een grote tafel waar vrijwilligers vóór elke wens samenkomen om de dag voor te bereiden, en na afloop weer aanschuiven om de dag samen af te sluiten. Tijdens scholingen en trainingen wordt er aan diezelfde tafel met elkaar gegeten. Het is de plek waar we ons werk beginnen, eindigen en bespreken.
Dat is wat Sanne de Laat-Koevoets, onze bestuursvoorzitter, “de charme van de keukentafel” noemt. De stichting groeide, maar de oorsprong bleef leidend. En dat voelen onze vrijwilligers iedere dag.
Wie zijn dit?
Onze chauffeurs zijn vaak ambulancechauffeurs, brandweerlieden, politiemensen of militairen. Mensen die gewend zijn om te schakelen op het moment dat het ertoe doet. Op dit moment rijden 122 van hen voor ons. Onze verpleegkundigen, 184 in totaal, werken in ziekenhuizen, hospices, de thuiszorg en de ambulancezorg. Sommigen zijn gespecialiseerd in IC, oncologie of kinderzorg.
Anderen zijn allround. Wat ze gemeen hebben is dat ze ook na hun eigen werkdag nog energie hebben om er voor onze patiënten te zijn. 28 vakfotografen sluiten sinds 2025 aan bij wensen om herinneringen vast te leggen voor families. Foto’s die later vaak het enige zijn wat er overblijft van die laatste dag samen.
11 promotievrijwilligers vertegenwoordigen ons bij beurzen, congressen en evenementen. Zij zorgen dat steeds meer mensen ons leren kennen, zodat geen enkele patiënt onnodig zonder wens blijft. En 6 mensen die we onze hand- en spandiensten noemen, ondersteunen ons achter de schermen. Dingen die niemand ziet, maar die alles dragen.
Hoe gaat dat dan, vrijwilliger zijn?
Een wensdag is vaak een dag van een lach en een traan. Soms ontroerend, soms ontspannen, soms allebei tegelijk. Wat onze vrijwilligers steeds opnieuw vertellen, is dat ze er zelf vooral energie van krijgen. Veel families nemen onze vrijwilligers gedurende de dag op alsof ze er altijd al bij hoorden. Die warmte en dankbaarheid blijft hangen, ook lang na de wens.
Onze vrijwilligers stellen zich minimaal één à twee keer per maand een hele dag beschikbaar. Het indelen doen wij, op basis van wanneer iemand kan en wat er die dag nodig is. Niet jij zoekt een wens uit, wij koppelen jou aan een wens. Daardoor kun jij je richten op wat het belangrijkst is: er zijn voor de patiënt en de familie die dag.
Iedere vrijwilliger volgt bij ons een basisscholing met een e-learning en een praktijktraining op onze locatie in Rhoon. Chauffeurs krijgen daarnaast een jaarlijkse verplichte rijtraining. Wij zijn een officiële reanimatielocatie, waar vrijwilligers hun reanimatiecertificaat kunnen halen of vernieuwen. Deze scholingen zijn voor iedereen verplicht, omdat onze patiënten en families recht hebben op het beste dat wij kunnen bieden. Daarnaast organiseren wij regelmatig vrijblijvende workshops, van fotografie tot communicatie in emotionele situaties.
Wil je je aanmelden?
Dan eerst iets eerlijks. Wij hebben op dit moment een wachtlijst van ongeveer honderd mensen. Zoveel mensen willen iets doen wat ertoe doet. Dat zegt iets over Nederland, en wij vinden dat mooi om te zien.
Het betekent ook dat het even kan duren voordat je daadwerkelijk kan beginnen. Toch nodigen wij je van harte uit om je aan te melden, vooral als je chauffeur of verpleegkundige bent. Want hoewel de wachtlijst lang is, blijft de vraag naar wensen groeien, en hebben wij vooral op die twee functies regelmatig ruimte.
Je vindt onze vacatures en het aanmeldformulier op deze pagina. Heb je vragen? Bel of mail ons gerust via het contactformulier.
Waarom doen mensen dit?
Wij hebben het ze in 2025 gevraagd, in ons tevredenheidsonderzoek. 254 vrijwilligers vulden het in. Het gemiddelde rapportcijfer dat zij ons gaven was een 8,4.
Wat ons daarbij raakte: het was niet de gezelligheid, niet de waardering van ons, niet eens het werk zelf. Het was dat ze trots zijn op wie wij samen zijn.
Aan dat gevoel willen wij elke dag werken. Voor onze patiënten en families. En voor de 351 mensen die het mogelijk maken.