Alle medewerkers van de stichting ambulancewens bedankt, vooral Charles en Eveline die zijn gekomen om de laatste wens van mam in vervulling te laten gaan.
Mijn ouders hebben brand gehad in de stal en de schuur achter het woonhuis, mijn broer heeft dit herbouwd in de tijd dat mam in het ziekenhuis lag. Ze is in augustus 2010 gevallen en had haar heup gebroken, hieruit bleek dat ze uitzaaiingen van de borstkanker in de botten had. Ze heeft vervolgens meegewerkt aan een proefstudie en mocht in december naar huis, ze is maar 4 dagen thuis geweest waarvan ze er 3 doodziek in bed heeft gelegen.
Ze heeft geslapen in de nieuwe slaapkamer die mijn broer had gemaakt zodat ze geen trappen meer hoefden te lopen, ze was helaas zo ziek dat ze het allemaal niet zo goed meekreeg. Hierna heeft ze weer de nodige tijd in het ziekenhuis doorgebracht. Na een tijdje is ze weer enigszins opgeknapt en mocht ze met Pasen overdag naar huis, maar toen kwam pap ook ten val en brak zijn heup, bleek bij onderzoeken dat hij darmkanker had. Mam voelde zich toen eveneens niet lekker en verslechterde op korte tijd heel erg. Mam is weer een beetje opgeknapt hierna.
Pap mocht in juli naar huis en mam ging in augustus naar hospice daniken. Pap en mam hun grote liefde zijn paarden, ze hebben nog 3 paarden, deze staan dan nu bij andere mensen omdat het verzorgen niet meer gaat. In het hospice heeft men mam gevraagd of er iets was wat ze nog graag wilde, ze heeft toen gezegd dat ze graag nog eens naar huis wilde om te kijken wat mijn broer gemaakt heeft, de aanbouw ( badkamer en slaapkamer met stal en schuur), en naar hun paarden.
Ik wist niet wat ik hoorde toen pap vertelde dat mam met de ambulance naar huis zou gaan en naar de paarden, ik dacht dit heeft hij verkeerd begrepen. Maar nee hoor het bestaat echt, men doet deze wensen in vervulling laten gaan.
Mam is precies op de dag 1 jaar na haar val naar huis gegaan en naar de paarden. Ze is misselijk geweest onderweg en was er behoorlijk ziek van. Ze heeft hier zo enorm van genoten, ze heeft er veel over verteld. Iedereen die het wilde horen kreeg het uitgebreid te horen hoe geweldig het was geweest.
Charles en Eveline bedankt, bedankt dat jullie dit gedaan hebben, mam was blij dat jullie dit allemaal met haar gedaan hebben, en dat jullie toch met haar nog naar dat 2e paard zijn gegaan. Ze zei de volgende keer doe ik niet meer zoveel, maar dit neemt niemand mij meer af.
We zijn zo blij dat ze dit nog heeft mogen meemaken, wij konden het haar niet bieden. Mam is op 30-11-2010 overleden, 3 maanden na haar bezoek aan thuis en aan de paarden, ze heeft er nog vaak over verteld.
We hebben gevraagd om geen bloemen te doen bij de uitvaart maar een donatie te geven aan de stichting ambulancewens . Het bedrag dat is gedoneerd voor de stichting is gestort op jullie rekening.
Bedankt namens mam en pap en de rest van de famillie