Bijwonen crematie echtgenoot

Twee jaar geleden werd bij mijn vader een kwaadaardige tumor ontdekt.

Gelukkig kon deze operatief verwijderd worden. Na een jaar van pijn en

revalideren, kwam er een jaar waarvan hij nog heeft kunnen genieten.  

Toen de pijn in alle hevigheid terugkwam, werd mijn vader op 19 juni jl. in

het ziekenhuis te Rotterdam opgenomen voor onderzoek. Mijn moeder van 88

jaar lag op dat moment in het ziekenhuis te Spijkenisse, herstellende van

een heupoperatie. 

De volgende dag werd ons gezegd dat wij (mijn 5 zussen en ik) naar het

ziekenhuis moesten komen omdat het met onze vader niet goed ging. Daar

aangekomen bleek het helemaal niet goed met mijn vader te gaan en was hij

stervende. Hoe moest dat nu met mijn moeder, vroegen wij ons direct af. Zij

moest toch ook afscheid van mijn vader kunnen nemen, maar zij was alleen

vervoerbaar per brancard. Er werd besloten dat zij met een ambulance zou

worden opgehaald zodat zij afscheid kon nemen van mijn vader. 

Samen met mijn man, zus en zwager waren wij op weg naar mijn moeder toen wij

in de auto een telefoontje kregen dat mijn vader was overleden. Het was zeer

zwaar om dit mijn moeder te vertellen. Mijn moeder werd per brancard in een

ambulance naar Rotterdam gereden. De ambulance broeders waren zo lief voor

haar en ook voor mij en mijn zus die haar op dat moment begeleidden. 

Mijn gedachten gingen gelijk uit naar hoe moest dat nu met onze moeder op de

dag van de crematie? Ed, één van die broeders, hoorde mijn verhaal aan en

hij maakte mij attent op ambulancewens.nl. Deze ambulanceorganisatie

vervoert mensen gratis om hun laatste wens te kunnen vervullen. Hij vertelde

dat hij zelf reed op deze ambulance in zijn eigen vrije tijd. Hij heeft voor

mij gebeld naar Kees Veldboer en het kon allemaal geregeld worden. 

Mijn moeder is op de dag van crematie opgehaald door wensambulance met als

begeleiders Henny en Ed. Zij hebben de gehele middag mijn moeder gereden en

gesteund van rouwcentrum naar crematorium en weer terug naar het

verpleegtehuis.

Wij als familie kunnen wensambulance niet genoeg bedanken dat jullie het

mogelijk hebben gemaakt voor mijn moeder om op zo'n trieste dag een

lichtpuntje te zien. Mensen die je zo goed verzorgen en hun eigen tijd voor

je opofferen.

 Bedankt Henny en Ed, wij zijn jullie heel dankbaar, jullie waren echt een

grote steun.

Met vriendelijke groet,

Namens de familie de Leeuw,

Frieda Houke-de Leeuw.