AMSTELVEEN
Onze vaargaste is Monique (geb. 1940) uit Amstelveen, die samen met haar dochter Kirsten en vriend Ashley, beste vriendinnen Frida en Joke, achternicht Simone (jeugdvriendin van dochter) en buurman Ronald de vaardag komt beleven.
Monique is vanuit huis met de ambulance van de Stichting Ambulance Wens naar de Marinahaven gereden door Jaco (chauffeur) en Jessica (verpleegkundige). Rond 10.00 uur arriveerde het gezelschap bij de Vaarwens en kon Monique op de brancard via de steiger de stuurhut ingereden worden. Monique is ernstig ziek, wat na een val geconstateerd is. Nu kan alleen nog de pijn bestreden worden. Haar wens is om thuis te blijven wonen want ze wil niet naar een verzorgingshuis/hospice. De zorg van Monique komt grotendeels op schouders van dochter Kirsten, die regelmatig tegen muren van regels en niet geregelde zorg oploopt. Daarmee is meteen een brug geslagen naar nog twee gasten aan boord, namelijk journalist Hein en cameraman Jaap, die voor de NOS (Nieuwsuur) een reportage maken over de soms gemakkelijke verwijzing naar mantelzorgers uit de familie en/of omgeving. Het was daarom best druk op de Vaarwens, maar ook erg gezellig. Boots Gerda zette snel de koffie en koekjes voor iedereen klaar en na een korte introductie, en vastlegging van de nodige gegevens door schipper Marcel, konden de trossen los. Monique lag comfortabel op de brancard naast de stuurstand met uitzicht naar buiten en vertelde dat zij samen met haar vorig jaar overleden man liefhebster was van zeezeilen. Kisten beaamde dat en reizen naar Engeland, Frankrijk, daar draaide paps zijn hand niet voor om. Kirsten was zelfs tot stuurman benoemd, terwijl Monique de koers uitzette. Dan is het logisch om het ruime sop te kiezen en met windkracht 2 was dat ook wel verantwoord. Monique wilde graag naar Muiden over het Markermeer want daar had zij mooie herinneringen aan. Via het IJ en de Oranjesluis deden we eerst het pittoreske Durgerdam aan, om de cameraman en regisseur van boord af te laten stappen. Zij hadden de beelden geschoten en de interviews op band staan. Mogelijk zal de uitzending aanstaande woensdag bij de NOS worden uitgezonden. Gezien het lunchtijdstip hebben we besloten om de lunch tijdens het varen te nuttigen en Gerda en Jessica verrasten ons met overheerlijk broodjes en drankjes. Monique genoot met volle teugen van de lekkere dingen, het lieve gezelschap maar vooral van de vrijheid op het water met de fantastische uitzichten op de talloze herkenbare punten. Via forteiland Pampus voeren we, via de betonde vaargeur, Muiden in waar peperdure jachten in volle glorie te bezichtigen waren. Helaas lag de Groene Draeck niet op zijn plaats maar er kwamen nog wel enkele anekdotes langs. Voor de sluis is de Vaarwens even afgemeerd en herkende Boots Gerda meteen een historisch schip waarop familie had gevaren. Snel even een praatje maken en de Vaarwens begon weer aan zijn terugreis. Monique vertelde dat zij haar man op een dansavond had leren kennen en dat hij stoffeerder was. Samen zijn zij een eigen bedrijf begonnen en dat was hard werken. Kirsten vulde aan dat zij terug kon kijken op fantastische vakanties met de zeilboot en dat sturen werd toegelaten tot het op afmeren aankwam. Dan nam paps het roer weer over. Zo verliep de terugreis, met allerlei verhalen en gezellige, lieve herinneringen, snel en kon Kirsten nog even tonen dat zij tot een bekwaam stuurvrouw was opgeleid, die de Vaarwens vlekkeloos naar de bestemming stuurde. Monique was inmiddels toch wel vermoeid en werd constant door goed bedoelde bezoekjes wakker gehouden. Na een snelle schutting van de Oranjesluis, naderden we de Marinahaven en zagen aan de overkant een hele grote zwarte wolk. Later bleek het om een brand te gaan bij een huurscooterbedrijf met vermoedelijk accuscooters. Rond 15.30 uur lag de Vaarwens weer aan z’n mooie steiger en namen we afscheid van elkaar. Mooie herinneringen opgedaan en vastgelegd op het fototoestel. Monique, we wensen je heel veel sterkte.
