VEENENDAAL – Vandaag was een heel bijzondere dag. Het hospice had Stichting Ambulance Wens geregeld.
Onze moeder zag het zitten en wilde heel graag nog één keer naar ons thuis in Buren en naar dochter Marlies in Veenendaal. Chauffeur Sjoerd en verpleegkundige Charlotte vormden een fantastisch en ervaren team: heel rustig, betrokken en steunend nabij.
Daar gingen we, met z’n drieën, in de ambulance op reis. We reden eerst langs haar eigen appartement. Vanuit de ambulance, met zicht op haar raam, nam ze nogmaals afscheid.
‘Het is goed,’ zei ze. ‘Ik heb het daar goed gehad.’
Daarna reden we naar Buren. Chauffeur Sjoerd reed heel behoedzaam en samen met Charlotte zorgde hij ervoor dat de reis zo comfortabel mogelijk verliep.
In Buren wachtte een warm welkom. Alle mannen stonden buiten. Zelfs haar kleinzoon was opgehaald van de zorgboerderij. Op de brancard ging ze naar binnen, waar een heerlijke kwarktaart klaarstond, speciaal gemaakt door een andere kleinzoon als welkomstgroet. Ze kon er nog een hapje van proeven.
Voor een toiletbezoek leenden we een rollator van lieve mensen uit het blauwe huis. Daarna konden we nog één keer samen in ons huis God danken voor haar leven en uit de Bijbel lezen: Psalm 121, waar staat dat onze hulp van God is. Hij zorgt.
Toen weer de ambulance in en hup, naar Veenendaal. Marlies en ik mochten in twee comfortabele stoelen naast de brancard zitten. Wat een luxe.
In Veenendaal stond het gezin van Marlies al op de uitkijk. Wat een welkom! In het huis van Stefan en Marlies was alle ruimte voor de brancard in de kamer: geen dorpels, geen obstakels. De lunch werd geserveerd. Voor onze moeder volstond alleen het eigeel van een gekookt eitje, liefdevol gekookt door Sieb, meer lukte niet. Fleur was teder en aandachtig bij haar oma.
Marlies dankte voor deze dag en voor de dienstbaarheid van het ambulancepersoneel.
Daarna zei onze moeder:
‘Het is goed zo, ik wil naar huis’, naar het hospice.
Vermoeid, maar voldaan, na deze dag die ons gegeven werd.
Dank U, Hemelse Vader.
Het was een onvergetelijke dag. Dit was nooit mogelijk geweest zonder Stichting Ambulance Wens. Wat een waardevol, levend cadeau.
Deze herinnering koesteren wij als familie voor altijd.